امروزيها نمىفهمند كه كارهاى مختصّهء زن ابداً منافاتى با حمل او ندارد
امروزيها كه مىگويند : زن بايد در اجتماع وارد شود و اين امر با حامله شدن تنافى دارد ، نمىفهمند كه : كارهاى مختصّه زن ابداً منافاتى با حمل او ندارد ؛ و كارهاى غير مختصّه ، كارهائيست كه براى وى فائده ندارد ، بلكه ضرر دارد و براى او كمال نمىباشد ! و اين امر را نمىتوانند ادراك كنند كه : علوم فيزيكى و صنايع به درد زن نمىخورد ؛ نه از اختصاصات اوست و نه فى حدّ نفسه كمالى براى او به شمار مىآيد .
آخر اگر زنى نداند كه پيدا كردن مقطع بريدگى رشته سيم تلگراف در ميان بيابان با إعمال « پُلِ وِتْسْتُن » مىباشد ، و تا آخر هم تلگرافچى و رابط نقطه بريدگى سيم در طيّار سلك آن نباشد ، چه ضررى به وى ميرسد ! ؟
نويسنده سرمقالهء مجلّهء « حوزه » ، طبق اصول غرب زدگى بر كلام مؤلّف ايراد گرفته است
اين امر مهمّ و رمز خطير مورد ادراك نويسنده سرمقاله مجلّه حوزه ، شماره 41 ، مورّخه آذر و دى 1369 واقع نشده است و بر نوشته حقير در جلد اوّل « نور ملكوت قرآن » از دوره « أنوار الملكوت » كه اينك آن بحث را مفصّلاً در اين كتاب شريف « رساله نكاحيّه » ملاحظه فرموديد ، ايراد نموده است .
اين مقاله با عنوان : « مبادى تحقيق در حقوق زن » آغاز مىشود و پس از ذكر مقدّمهاى در صدد بيان « دشواريهاى تحقيق » بر مىآيد و عواملى را يكى پس از ديگرى از دشواريهاى اين تحقيق به شمار مىآورد تا ميرسد به عامل پنجم كه آن را « شناخت تمدّن جديد » به حساب مىآورد و ميگويد :
« شناسائى تمدّن و وضع كنونى زيست بشر ، از ضروريّات و مبادى اصلى استنباط حقوق زن در شرائط كنونى است . در اين مقوله نقش زمان و مكان در استنباط و اجتهاد ، جدّى و اساسى است ؛ و بدون درك صحيح از آن ، توقّع راه حلّ مفيد و مطلوب و مشروع ، غير ممكن است .
پارهاى از ايدهها و نظريّات ، از عدم شناخت شرائط جديد است ، ديدههاى سطحى نگرى كه از خانه و كاشانه خود پا را فراتر نگذاردهاند و گمان بردهاند در زمان پيدايش صدها و هزاران نياز جديد ، اجراى آن تئوريها و يا حتّى