آنكه بازگردند ) قرينه است براى اين معنى . اگر عذاب نزديك يكى از عذابهاى برزخى و يا دم مرگ بود ، ديگر كار يكسره بود و اميد مراجعت از گناه در ميان نبود .
وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ * إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ * وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ * فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ * وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ .
« 1 » « و هرآينه به تحقيق كه امر و اراده و گفتار حتميّهء ما دربارهء بندگان ما كه پيمبرانند ، از پيش گذشته است كه ايشان البتّه مظفّر و پيروزند ؛ و تحقيقا لشكر ما غالب مىشوند . بنابراين ، اينك ( تا وقتى كه آن زمان نرسيده است ) از اين مشركين روى بگردان . و آنها را ببين ، كه به زودى آنها هم مىبينند ( چه بر سرشان مىآيد ! ) . »
وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ .
« 2 » « و حقّا براى آنان كه ستم مىكنند ، عذابى است زودتر از قيامت ؛ و ليكن اكثر آنها نمىدانند . »
إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ * سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ .
« 3 » « چون آيات ما بر او خوانده شد ، گفت : اينها نوشتههاى پيشينيان است .
ما به زودى بر بينى او داغ مىنهيم ( كه اثرش هميشه معلوم است ) . » اين آيات راجع به وليد بن مغيره در مكّه نازل شد كه از مشركان و
هامش
( 1 ) - آيات 171 تا 175 ، از سورهء 37 : الصّافّات
( 2 ) - آيه 47 ، از سورهء 52 : الطّور
( 3 ) - آيه 15 و 16 ، از سورهء 68 : القلم