مأموريّت پيامبران ، و ردّ و قبول امّتها بىخبر و اطّلاع نمىباشيم ! » ملاحظه كنيد چگونه در اين آيات با قاطعيّت تمام ، مطلب را ادا مىكند :
اين قرآن ، كتابى است كه از ناحيهء پروردگارت بسوى تو نازل شده است .
بنابراين ، هيچگونه ضيق و تنگى و شدّت و سختى و غلق و اضطرابى نبايد از جهت آن در دل تو پديدار شود ! اين كتاب ، كتاب انذار و اعلام و بيدار باش است كه بايد بر آن قيام كنى و مردم را بر حذر بدارى ؛ و براى يادآورى و تنبّه مؤمنين و گروندگان به حضرت ربّ جليل است .
اى مخاطبين بدين خطاب ! بدانيد كه : اگر چه اين كتاب بسوى پيامبر فرودآمده است ، ليكن همهء شما فردا فردا مورد خطاب هستيد ! بنابراين بايد از آنچه را كه از جانب پروردگارتان به سويتان نازل شده است پيروى كنيد . و هيچ يار و ياورى ، مورد اتّكاء و اعتمادى ، ولىّ و قيّم و سرپرست و صاحب اختيارى ، هيچ همراز و هم سرّى را غير از خداوند براى خود اتّخاذ ننمائيد ! چرا افراد اندكى از شما به ياد خدا و ذكر او متذكّر مىگردند ؟ ! عذاب ما به متمرّدان خواهد رسيد ؛ و بأس و شدّت ما آنها را در عين اعتلاء و بلندى ، و در عين تنعّم و خوشى ، و در عين غفلت و بىهوشى در خواهد گرفت . ايشان جز اقرار و اعتراف به ستمهاى خود چارهاى ندارند . و در آن هنگام بايد به ظلمها و تجاوزات خود تسليم شوند .
تمام افراد مخلوقات در نظر ما از اين جهت يكسان هستند ؛ هم پيامبران خبرآورنده ، و هم مردمى كه به سويشان خبر آورده مىشود . همه در نظر ما و در مرأى و مسمع ماست . همه بندگان صرف و عباد مطلق ما هستند . همه در تحت تكليف و فرمان ما . نه عيسى مىتواند دعواى الوهيّت كند ، نه مادرش مريم . از همه و همه سؤال و پرسش مىكنيم . از پيامبران مىپرسيم : امّتها با شما چگونه رفتار كردند ؟ و از امّتها مىپرسيم : شما چگونه با آنها عمل نموديد و
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٠٩