[ ادلّهء كتاب « منقول رضائى » در عدم ابديّت تورات ]
اين عالم خبير چنانچه از كتاب مؤلّف وى بر مىآيد ، مهارتى عظيم ، و اطّلاعى وسيع بر كتب عهد عتيق داشته ؛ و با ادلّه و شواهد و براهين قاطع ، اثبات نبوّت حضرت ختمى مرتبت را از روى آن كتب مىكند .
اين مرد بزرگ كتابش را به زبان عبرى و خطّ عبرى نگاشته است ؛ و در سنهء 1266 بجهان ابدى شتافت . قبرش در طهران ، خيابان مولوى ، محلّهء باغ فردوس ، جنب بيمارستان ، در زاويهء مسجدى است ؛ و به بيرون شبّاك دارد . و مردم براى زيارت قبر شريفش بدانجا مىروند ، و حقير هم به زيارت قبرش نائل آمدهام .
در سنهء 1292 هجريّهء قمريّه ، دورهء ناصر الدّين شاه ، عالم ربّانى : مرحوم سيّد علىّ بن حسين حسينىّ با سعى آخوند ملّا محمّد علىّ كاشانى ملقّب به آقاجانى ، و آقا محمّد جعفر برادرزادهء مؤلّف ، كتاب عبرى آن فقيد را به زبان فارسى ترجمه و تأليف ثانى نمودند .
اصل اين كتاب را خود مؤلّف « منقول رضائى » ناميده و مؤلّف ثانى بر آن نام « إقامة الشّهود فى ردّ اليهود فى منقول رضائى » ناميده است .
الحقّ كتابى نفيس و محقّقانه است ؛ و حقير استفادههاى شايان از آن بردهام . وى ادلّهاى را كه أعلام يهود مانند هارم بام ، و ربى إسحاق ، ابرنبال و غيرهم بر ابديّت تورات نوشتهاند ؛ به ادلّهء عقليّه ، محقّقانه ردّ مىكند .
چون اين مرد بزرگ ايمان آورد ، تمام بستگان و اولاد و جمع كثيرى از يهوديان كه به او وثوق داشتند ، به دين مقدّس اسلام مشرّف شدند ؛ اللهمّ احشره مع محمّد و آله الطّاهرين .