فالعبارة للعوام ، و الإشارة للخواصّ ، و اللطائف للأولياء ، و الحقائق للأنبياء عليهم السّلام . « 1 » « كتاب خداوند تعالى داراى چهار چيز است : عبارت و اشارت و لطائف و حقائق ؛ عبارت آن متعلّق به عامّهء مردم است ، و اشارت آن براى خواصّ آنها ، و لطائف آن براى اولياى حضرت حقّ سبحانه و تعالى است ، و حقائق آن براى پيغمبران و راهيافتگان به مقام وحى و الهام است . »
[ معنى و تفسير روايات وارده در اينكه قرآن ، بيان حقيقت امام است ]
در « كافى » محمّد بن يعقوب كلينى با إسناد خود روايت مىكند از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام : إنّه قال : ما يستطيع أحد أن يدّعى أنّ عنده جميع القرءان كلّه ، ظاهره و باطنه ؛ غير الأوصياء . « 2 » « حضرت فرمود : هيچكس را چنين توان و تحمّلى نيست كه بتواند ادّعا كند كه تمام قرآن ، چه ظاهرش و چه باطنش را داراست ؛ غير از اوصياى حضرت ختمى مرتبت . » ( أمير المؤمنين و يازده فرزندش كه يكى پس از ديگرى تا امام زمان عجّل الله فرجه الشّريف ، مقام وصايت را تحمّل نمودهاند و حافظ و پاسدار قرآنند . ) و نيز در « كافى » از حضرت صادق عليه السّلام در تفسير اين آيه مباركه :
بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ
. « 3 » « بلكه قرآن ، عبارت است از ادلّهء روشن و نشانههاى آشكار حقّ متعال ، در سينههاى كسانى كه به آنها علم داده شده است . » وارد است كه گفتهاند : مقصود ائمّهء طاهرين مىباشند .
هامش
( 1 ) « جامع الأخبار » باب 21 ، ص 48 و 49
( 2 ) مقدّمهء دوّم تفسير « صافى » طبع گراورى ، ج 1 ، ص 12 ، به نقل از « كافى »
( 3 ) صدر آيه 49 ، از سورهء 29 : العنكبوت