از حضرت صادق عليه السّلام وارد است كه :
إنّه سئل عن الرّجل يقرأ السّجدة فينساها حتّى يركع و يسجد ؟
قال : يسجد إذا ذكر ؛ إذا كانت من العزائم . « 1 » « از آن حضرت دربارهء مردى پرسيدند كه آيه سجده را در نماز خواند و فراموش كرد سجدهاش را بجا بياورد تا اينكه ركوع و سجده نمود ؟ حضرت فرمود : آن آيه اگر از عزائم است ، هر وقت يادش آمد سجده را انجام دهد . » و سورههاى سجدهدار واجب كه گفتيم چهار تا هستند و آنها را عزائم « 2 » نامند ، عبارتند از :
اوّل : الم سجدة : سورهء سى و دوّم ، آيه پانزدهم :
إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
.
« فقط ايمان به آيات ما كسانى مىآورند كه چون آنان را متذكّر به آياتمان كنند ، با روى خود بر خاك به سجده بيفتند و پروردگارشان را با حمدش تسبيح كنند ؛ و بلندمنش و خودپسند و مستكبر نباشند . » دوّم : حم فصّلت : سورهء چهل و يكم ، آيه سى و هفتم :
وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
.
« و از آيات و علائم توحيد خداوند ، شب و روز ، و خورشيد و ماه است .
شما خورشيد و ماه را سجده نكنيد ؛ سجده كنيد خداوند را : آنكه آنها را خلق
هامش
( 1 ) « المحجّة البيضاء » ج 2 ، ص 226 و 227
( 2 ) در « خصال صدوق » ج 1 ، ص 252 ، با سند متّصل خود از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه : إنّ العزائم أربع :اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ، و النّجم ، و تنزيل السّجدة ، و حم السّجدة .