برمىخاست و چهار ركعت بجاى مىآورد ، به همان طريقى كه پيش از اين بجاى آورده بود . آنگاه به فراش خود برمىگشت و بقدرى كه خدا مىخواست مىخوابيد و بعدا بيدار مىشد و مىنشست و اين پنج آيه را ، نيز تلاوت مىكرد و چشمانش را به آسمان بلند مىكرد ، و پس از آن مسواك مىكرد و وضو مىساخت و براى نماز قيام مىنمود ؛ در آن حال يك ركعت نماز وتر مىخواند ، و دو ركعت نماز مىخواند ؛ و پس از آن براى نماز صبح از منزل به سوى مسجد بيرون مىرفت . » « 1 » « 2 »
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ج 1 ، ص 554 و 555 ؛ و تفسير « نور الثّقلين » ج 1 ، ص 350 ، از « تهذيب الأحكام » شيخ طوسى
( 2 ) مجلسى در « بحار الأنوار » طبع حروفى طهران ، ج 92 ، ص 198 روايت مىكند از « امالى » شيخ طوسى با سند خود از عمر بن خطّاب كه بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم داخل شد و هو موقوذ ، أو قال : محموم . فقال له عمر : يا رسول الله ! ما أشدّ وعكك ، أو حمّاك ؟ ! فقال : ما منعنى ذلك أن قرأت الليلة ثلاثين سورة فيهنّ السّبع الطّول ! فقال عمر : يا رسول الله ! غفر الله لك ما تقدّم من ذنبك و ما تأخّر ؛ و أنت تجتهد هذا الاجتهاد ؟ ! فقال : يا عمر ! أ فلا أكون عبدا شكورا ؟ ! « درحالىكه آن حضرت به مرض سخت مبتلا بود ، يا تب داشت . عمر به آن حضرت گفت :
چقدر سر درد شما شديد است ، يا تب شما شديد است ؟ ! حضرت فرمود : با وجود اين ، من ديشب سى سوره از قرآن را خواندهام كه در آنها هفت سورهء دراز بود . عمر گفت : يا رسول الله ! خداوند گناه گذشته و آيندهء ترا آمرزيده است و معذلك تو تا اين درجه خود را به مشقّت و تعب مىافكنى ؟ ! حضرت فرمود : اى عمر ! آيا من در اين صورت بندهء شاكر خدا نباشم ؟ ! » ( « امالى » طوسى ، ج 2 ، ص 18 ) و هفت سورهء بزرگ كه آنها را سبع طول گويند ، عبارتند از : بقرة ، آل عمران ، مائدة ، نساء ، أنعام ، اعراف ، يونس . و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم سورهء يونس را قبل از سورهء انفال قرار داده بودند ، امّا عثمان چنين پنداشت كه : سورهء توبه چون « بسم الله »