گرداند .
[ روايات و آيات وارده در وجوب جهاد فى سبيل الله ]
جهاد فى سبيل الله از اعظم فرائض اسلام است . جهاد ، احياء نفوس است . جهاد پايهء اساسى حيات دينى و ركن ايمان است .
رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود :
من فصل فى سبيل الله فمات أو قتل فهو شهيد ؛ أو رفسه فرسه أو بعيره ، أو لدغته هامّة ، أو مات على فراشه [ أو ] بأىّ حتف شاء الله ؛ فإنّه شهيد ، و إنّ له الجنّة . « 1 » « كسى كه براى جهاد در راه خدا خارج شود ، آنگاه بميرد و يا كشته شود شهيد است . و همچنين اگر اسبش و يا شترش او را به زمين بكوبد تا استخوان گردنش بشكند ، و يا اينكه جانور گزندهاى او را بگزد ، و يا در رختخواب خود بميرد ، و يا به هرگونه از اقسام مردن كه خدا خواسته باشد بميرد ؛ در هر حال شهيد است و بهشت جزاى اوست . » و نيز رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرموده است :
من مات و لم يغز و لم يحدّث نفسه بالغزو ، مات على شعبة من نفاق . « 2 » « كسى كه بميرد و جهاد نكرده باشد و تصميم بر جهاد هم نداشته باشد ، بر يكى از شعبههاى نفاق مرده است . »
هامش
( 1 ) « سنن أبى داود » با تعليقهء محمّد محيى الدّين عبد الحميد ، جزء ثالث ، كتاب جهاد ، ص 9
( 2 ) همان مصدر ، ص 10 ؛ و همچنين اين روايت را در « المعجم المفهرس لألفاظ الحديث النّبوى » ج 4 ، ص 487 ، علاوه از « سنن أبى داود » از « صحيح مسلم » كتاب امارت ، ص 158 ، و « سنن نسائى » كتاب جهاد ، ص 2 ، و « سنن دارمى » كتاب جهاد ، ص 25 ( در ترجمه ) و از « مسند أحمد بن حنبل » ج 2 ، ص 374 نقل كرده است .