فَأَسَرَّ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ ذَلِكَ إلَى عَلِىٍّ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ . « پس رسول خدا اين معنى را ، يعنى كيفيّت نزول جبرئيل و مُلك بنى اميّه و داستان رؤيت و خلسهاى كه رسول خدا بر روى منبر به اين كيفيّت ديد ، سِرّاً به علىّ و أهل بيتش فرمود . »
آنگاه حضرت صادق عليه السّلام به متوكّل مىفرمايد :
مَا خَرَجَ وَ لَا يَخْرُجُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ إلَى قِيَامِ قَآئِمِنَا أَحَدٌ لِيَدْفَعَ ظُلْمًا أَوْ يَنْعَشَ حَقًّا إلَّا اصْطَلَمَتْهُ الْبَلِيَّةُ وَ كَانَ قِيَامُهُ زِيَادَةً فِى مَكْرُوهِنَا وَ شِيعَتِنَا . « خارج نشده است و خارج نميشود از ما أهل البيت تا قيام قائم ما أحدى ، تا كه ظلمى را براندازد يا حقّى را برافرازد ، مگر اينكه بليّه و شدّت و مصائب او را مىكوبد و از پا در مىآورد و قيام او موجب زيادى در گرفتارى و ناراحتيهاى ما و شيعيان ما خواهد شد . »
اين بود داستانى كه در مقدّمهء « صحيفهء سجّاديّه » تا اينجا بيان مىنمايد ؛ و بعد شروع مىكند در أبواب صحيفه و سپس به ذكر أدعيه مىپردازد .
شاهد ما در همين عبارت حضرت بود كه فرمود : مَا خَرَجَ وَ لَا يَخْرُجُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ . . . و اين عبارت دلالت مىكند بر اينكه اگر كسى از ما أهل بيت به عنوان إمامت قصد خروج داشته باشد با شكست مواجه خواهد شد ؛ و تا قيام قائم آل محمّد كه ظهور خواهد نمود اين حكم إدامه دارد . و ظهور اختصاص به حضرت قائم دارد و تا آن زمان هر كس از ما أهل بيت خروج كند ، اين خروج در برابر خروج قائم ما خواهد بود و موجب زيادى مصائب و مصيبت ما خواهد شد . و در اين روايت ، دلالتى بر عدم جواز تشكيل حكومت إسلامى در زمان غيبت و بيعت با حاكم شرعى آن نيست .
و خلاصه نميتوان بواسطهء اين روايت ، از أدلّهء حكومت ولىّ فقيه كه از خود آن بزرگواران بدست ما رسيده است دست برداشت و مردم را بدون سرپرست و زعيم شرعىّ همچونهَمَجٌ رَعاع ، در دست يهود و نصارى و حكّام
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 70
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٧٠