أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ
وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِينَ مِنَ الآنَ إلَى قِيَامِ يَوْمِ الدِّينِ
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ
يكى از عوامل فساد ، رخنه أقرباء و خاصّان والى است در ولايت او
از جمله مسائلى كه أمير المؤمنين عليه السّلام در نامهء خود به مالك أشتر در مورد امور ولائى ذكر نمودند اينست كه : بايد خود شخصاً در أعمال عُمّال نظاره كنى ؛ و همچنين خود به كارها و امور قضات رسيدگى نمائى !
اين دستور از اينجهت است كه مبادا والى بواسطهء اطمينانى كه بر مسؤولين و أفرادى كه از طرف او منصوبند دارد ، از انحرافات آنان چشم پوشى كند ؛ و يا بواسطهء اعتماد و اطمينان بصحّت أعمال آنها - و لو استصحاباً - أصلًا خلاف آنها را خلاف ندانسته ، با حسن ظنّ نسبت به رفتار آنان با آنها برخورد كند و آنها را شخص أمين و عادل و متخصّص در كار خود بشناسد ؛ در حالتى كه ممكن است نه تنها اشتباهاً ، بلكه تعمّداً خلافهائى از آنان سر زند كه به هيچ وجه قابل عفو و إغماض نباشد . و از آنطرف مردم هم كه خود مستقيماً با والى تماس ندارند تا حاجات خود را بيان كنند ، پس راه منحصر مىشود به همان قاضى و عاملى كه بر آنها گماشته شده است ؛ والى هم چون به آن متصدّيان امور اطمينان كامل دارد لذا احتمال خلاف دربارهء آنها نمىدهد .
أمّا چرا به آنها اطمينان كامل دارد ؟ براى اينكه آنها أفرادى نيستند كه خطاهاى خود را بازگو كنند ؛ يا رشوهاى كه گرفتهاند و يا ظلمى كه كردهاند و يا