محمّد بن عبد الله ( ظاهراً عبد الله پسر حضرت إمام جعفر صادق عليه السّلام است ؛ محمّد بن عبد الله بن جعفر ) به حضرت رضا عليه السّلام مىگويد : روايت كرد مرا پدرم از أهل بيت خود ، كه آنها از پدرانشان عليهم السّلام نقل مىكردند كه : به بعضى از أجداد ما چنين گفتهاند كه در بلاد و شهرهاى ما موضع رباط و لشكرگاه است و قزوين ناميده مىشود و لشكر إسلام با دشمنان جنگ ميكنند ؛ و دشمنانى آنجا هستند به نام ديلم . آيا من مىتوانم بروم جهاد ، يا رباط و سرحدّدارى كنم ؟ ! حضرت فرمود : بر شما باد به خانهء خدا ، برويد و حجّ بجاى آوريد !
فَأَعَادَ عَلَيْهِ الْحَدِيثَ . فَقَالَ : عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْبَيْتِ فَحُجُّوهُ ! أَمَا يَرْضَى أَحَدُكُمْ أَنْ يَكُونَ فِى بَيْتِهِ يُنْقِقُ عَلَى عِيَالِهِ مِنْ طَوْلِهِ يَنْتَظِرُ أَمْرَنَا ؛ فَإنْ أَدْرَكَهُ كَانَ كَمَنْ شَهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ بَدْرًا ؛ وَ إنْ مَاتَ مُنْتَظِرًا لِامْرِنَا كَانَ كَمَنْ كَانَ مَعَ قَآئِمِنَا صَلَوَاتُ اللَهِ عَلَيْهِ هَكَذَا فِى فُسْطَاطِهِ - وَ جَمَعَ بَيْنَ السَّبَّابَتَيْنِ - وَ لَا أَقُولُ هَكَذَا - وَ جَمَعَ بَيْنَ السَّبَّابَةِ وَ الْوُسْطَى - فَإنَّ هَذِهِ أَطْوَلُ مِنْ هَذِهِ ؟ ! فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلامُ : صَدَقَ .
محمّد بن عبد الله مىگويد : بعد از اينكه سائل از حضرت شنيد : عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْبَيْتِ فَحُجُّوهُ ! ( يعنى جهاد نكنيد ، بلكه حجّ انجام دهيد ؛ الآن وظيفهء شما حجّ است نه جهاد ) دو مرتبه اين حديث را از آباء خود براى حضرت إمام رضا عليه السّلام كه پدران مشترك آن دو بودند إعاده كرد ؛ باز حضرت فرمودند : عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْبَيْتِ فَحُجُّوهُ ! بر شماست كه حجّ خانهء خدا را بجاى آوريد !
آيا يكى از شما راضى مىشود كه در خانهء خود باشد و بر عيال خودش از سعه و مال خود إنفاق كند و انتظار أمر ما را داشته باشد ؛ و در صورت إدراك أمر ما مانند كسى باشد كه با پيامبر خدا در جنگ بدر شركت كرده باشد ؛ و اگر از دنيا با حال انتظار برود ، مانند كسى باشد كه با قائم ما ، در چادر آن حضرت حضور داشته باشد ؟ !
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 273
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٧٣