76 خودى فرق گذاشته شود ؛ و بايد به همه از يك ديد نظر نمود . نه اينكه إنسان به خواصّ و نزديكان خود بيشتر بدهد و به ديگران كمتر .
ورود در مقام ولايت با فقدان نفس مطمئنّه ، موجب سقوط در حضيض ضلالت است
اينها مسائلى است كه بايد خيلى به آن توجّه نمود . و اگر إنسان مقدارى جلوى خود را رها كند ، مرتّباً و با شتاب ، سريع رو به حضيض ميگذارد ؛ عيناً مانند قطعه سنگى كه از بالاى كوه به پائين بيفتد ، چگونه شتاب مىگيرد ؟ ! در يك متر أوّل اگر با شتاب ده كيلوگرم پائين بيايد ، در متر دوّم با شتاب مضاعف و تا به هنگامى كه به پائين كوه برسد خُرد مىشود ، اين بواسطهء همين شتاب است .
هميشه بايد إنسان خود را به خدا بسپارد ، و دست به اين كارها و امور عامّهاى كه امور ولائى است دراز ننمايد ؛ تا در خودش نفس مطمئنّه نيابد وارد نشود ؛ و به إصرار و إبرام دگران گول نخورد و خود را نبازد ؛ كه خطرش زياد است . و اگر هم أحياناً خداوند به او مأموريّت داد ، بايستى مثل أمير المؤمنين عليه السّلام بندهء ذليل و خاكسار خدا باشد .
اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد