تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
إلَهيَّةٌ . اگر اين ملكه در كسى پيدا شد ، همهء كارهاى او مُمْضَى است ، و إلّا وَجَب به وجب گرفتار است . سخن ايشان ناظر به همين جهت است . و إنسان نبايد خيال كند كه : چون آنها أفراد خوبى هستند ، بايد آنان را به مرجعيّت برسانيم ، و بعد هم بگوئيم : مسأله تمام شد . يا اگر حاكمى يا مرجعى از صلاح به فساد و تباهى كشيده شد ، گفته شود كه : بايد آنانرا نصيحت نمود ، تا بدينوسيله آنان از فساد به صلاح برگردند . نه ، اينچنين نيست ! بلكه مسأله از اين قرار است كه : وقتى نفس إنسان ، از يك محيطى به محيط ديگر مىرود ، تغيير پيدا مىكند ؛ اين آدم خوب ، ضايع مىشود . آن كسى كه در محيط رياست و أمر و نهى است ، و خود را فَعّالٌ لِما يَشآء وَ حاكِمٌ لِما