« اگر ما بر اينها مىنوشتيمو واجب مىكرديم كه خودتان را بكشيد ، يا جلاء وطن اختيار كنيد ، از خانهها بيرون بيائيد و برويد در جاى ديگر زندگى كنيد ،
ما فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ
. هيچكس انجام نمىداد ، مگر أفراد نادرى . »
در حالى كه :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِهِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَشَدَّ تَثْبِيتاً
« 1 » « اگر آنچه را كه به آنها أمر مىشود انجام بدهند ، براى آنان پسنديدهتر است ، و براى آنها فائدهء بسيارى دارد و قدمهايشان را در صِراط ، ثابت مىكند ، و آنها را مُحكم و استوار مىنمايد . »
وَ إِذاً لَآتَيْناهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً
« 2 » « ما از نزد خود به آنها أجر عظيم عنايت مىكنيم . »
وَ لَهَدَيْناهُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً
« 3 » « و ما در صراط مستقيم ، آنها را هدايت مىكنيم » .
أثر تبعيّت از ولايت ، معيّت با آن خواهد شد
سپس مىفرمايد :
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
« 4 »
« و هر كس كه از خدا و رسول إطاعت كند ( يعنى از قرآن و سنّت پيغمبر ) اين أفراد معيّت دارند ، يعنى يكى مىشوند با نَبِيّين و صدّيقين و شهداء و صالحين كه خداوند برآنها نعمت بخشيده است . يعنى رفقاء آنها ، اينها هستند و چه خوب رفقائى براى إنسان هستند ! »
ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ عَلِيماً
« 5 » « اين فضلى است كه از طرف پروردگار رسيده و به به ! خداوند چقدر عليم و دانا به حقائق امور است ! » كه أفرادى كه از پيغمبر تبعيّت كنند ، در أثر ولايت پيغمبر ، آنها را به جائى مىرساند كه با او معيّت پيدا مىكنند . و اين خود ، ولايت است . لذا مىتوان از اين آيه استفادهء ولايت ، و نيز لزوم پيروى از همين أفرادى كه با پيغمبر معيّت
هامش
( 1 ) ذيل آيه 66 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 2 ) آيه 67 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 3 ) آيه 68 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 4 ) آيه 69 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 5 ) آيه 70 ، از سورهء 4 : النّسآء