أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ ، يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ ، لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ الْعِلْمِ وَ لَمْ يَلْجُوا إلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ .
« مجموعهء أفراد مردم سه طائفه هستند : طائفهء أوّل : عالم رَبّانى است . گروه دوم : متعلّمى است كه در راه نجات و صلاح و سعادت و فوز گام بر مىدارد . و دستهء سوّم : أفرادى از جامعه هستند كه داراى أصالت و شخصيّت نبوده ، و مانند مگس و پشّههائى كه در فضا پراكندهاند مىباشند .
اين دستهء سوّم ، دنبال كننده و پيروى كنندهء از هر صدائى هستند كه از هر جا برخيزد ؛ و با هر بادى كه بوزد در سمت آن حركت مىكنند ؛ دلهاى آنان به نور علم روشن نگرديده ؛ و قلبهاى خود را از نور علم مُنَّور و مُستَضيى و روشن نگردانيدهاند ؛ و به رُكنِ وثيق و محلِّ اعتمادى كه بايد إنسان به آنجا تكيه زند ، متّكى نشده و پناه نياوردهاند . »
يَا كُمَيْلُ ! الْعِلْمُ خَيْرٌ مِنَ الْمَالِ ؛ الْعِلْمُ يَحْرُسُكَ ، وَ أَنْتَ تَحْرُسُ الْمَالَ ؛ الْمَالُ تَنْقُصُهُ النَّفَقَةُ ، وَ الْعِلْمُ يَزْكُو عَلَى الإنْفَاقِ ؛ وَ صَنِيعُ الْمَالِ يَزُولُ بِزَوَالِهِ .
« اى كميل ! علم از مال بهتر است ؛ علم ، تو را حفظ و نگهدارى مىنمايد ، ولى تو بايد مال را نگهدارى كنى ؛ مال بواسطهء خرج كردن و إنفاق ، نقصان و كاهش مىيابد ؛ ولى علم در أثر إنفاق و خرج كردن زياد مىشود و رشد و نُموّ پيدا مىكند ؛ و نتيجه و آثار مال ، به زوال آن مال از بين مىرود . »
وَ صَنِيعُ الْمَالِ يَزُولُ بِزَوَالِهِ . وقتى خود مال از بين رفت ، پديدهها و آثارى هم كه از آن بدست آمده - هر چه ميخواهد باشد - از بين ميرود . مِنْ باب مثال : كسى كه مال دارد ، با آن مال سلطنت و حكومت مىكند ؛ مردم را گردِ خود جمع مىنمايد ؛ و بر أساس مال خيلى كارها را انجام ميدهد ؛ همين كه آن مال از بين رفت ، تمام آن آثار از بين ميرود ؛ مردم ديگر هيچ اعتنائى به وى نميكنند و شرفى براى او قائل نميشوند ؛ و اين شخص كه بر أساس اتّكاء به مال ، در دنيا براى خود دستگاهى فراهم كرده بود ، همين كه مالش از بين ميرود ، تمام آن آثار
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٦٨