برون تراوَد كه در اوست » .
حال اگر پروردگار در موجودى تجلّى كرد ، اين موجود خدا را نشان مىدهد به تمام معنى ؛ و نمىشود غير خدا را نشان بدهد ؛ چون يك تجلّى و يك ظهور است . نه اينكه آن شىء داراى استقلال و شخصيّت و أنانِيَّت و نفسانيّت باشد . و فرض كمال معصومين عليهم السّلام به همين نحو مىباشد ، كه داراى مقام هو هويّتاند ؛ و در عالم وحدت وِلائى ، يك ولايت بيشتر نيست كه آن هم اختصاص به خدا دارد ، و در اين ظروف تجلّى و ظهور پيدا كرده است . بنابراين ، آنها خدا را نشان مىدهند ، و خدا أمر به گناه نمىكند .
إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ
« 1 » . « خدا أمر به فحشاء نمىكند . »
وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ
« 2 » « و از فحشاء و منكرات و بغى و ستم نهى مىكند . »
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ
« 3 » « بگو پروردگار من ، أمر به قسط مىكند . »
أئمّه عليهم السّلام مختارند ؛ و ليكن با اين اختيار كار خوب را بر مىگزينند
بنابراين ، سازمان وجودى پيغمبر و أئمّه عليهم السّلام ، اينطور است كه از وجود آنها حتماً خير تراوش مىكند ؛ نه شرّ . وَ الشَّرُّ لَيْسَ إلَيْكَ « 4 » ؛ و نيّت سوء در آنها پيدا نمىشود . البتّه نمىخواهيم بگوئيم كه اين تجلّى به نحوى است كه آنها را مضطرّ و مجبور مىكند ؛ أبداً ! بلكه اختيار دارند و با اختيار خود نحوهء تجلّى - بواسطهء كمالشان - اينطور خواهد بود .
كما اينكه خود پروردگار هم اختيار دارد و كار قبيح هم از او سر نميزند . و اين منافات با اختيارش ندارد ، مختار است ولى با همين اختيار ، هميشه اختيار
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 28 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 2 ) قسمتى از آيه 90 ، از سورهء 16 : النّحل
( 3 ) صدر آيه 29 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 4 ) از جمله أدعيهاى است كه در بين تكبيرات سبعهء افتتاحيّهء نمازها وارد است : لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ وَ الْخَيْرُ فِى يَدَيْكَ وَ الشَّرُّ لَيْسَ إلَيْكَ وَ الْمَهْدِىُّ مَنْ هَدَيْتَ . « مصباح » كفعمى ، طبع سنگى ، ص 15 .