طعن زنند و ايراد كنند و نظريّه و فكر خود را بر نظريّه و فكر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ترجيح دهند ، در اين فرض گمان و پندار تو در احوالشان با قطب چيست ؟ ! آن شهرت كجا و اين شهرت كجا ؟ هيهات ! بسيار دورند آنها ! ما هستيم كه با اين نظريّه و متابعت فائز شديم ؛ و إبطال كنندگانِ حقّ و متمرّدان از امر رسول الله و از امر قطب ، دچار خسران و زيانى عظيم گرديدهاند .
سوگند به خدا كه داعى به سوى خدا نمىتواند بوده باشد مگر كسى كه از روى بصيرت دعوت نمايد ؛ نه كسى كه از روى ظنّ و پندار دعوت كند ، و بدان حكم كند .
بناءً على هذا كسى كه حالش اينچنين باشد ، او در امور دين و شريعت بر امّت محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم سخت گرفته است ، و آنان را در ضيق و ممنوعيّت و محروميّت افكنده است در آن مواردى كه خداوند براى ايشان گشايش و فراخى و سعه قائل گرديده است . بنابراين خداوند هم در روز بازپسين برايشان تنگ خواهد گرفت ، و در آخرت با شدّت و سختى از ايشان مطالبه و محاسبه خواهد نمود ؛ براى آنكه ايشان بر بندگان خدا سخت گرفتند و با شدّت عمل كردند كه در امرى از امور و حادثى از حوادث كه برايشان پيدا مىشود ، براى رفع حرج نمىتوانند از مذهبى به مذهبى عدول كنند و حكم آن را كه موجب گشايششان هست اخذ نمايند ؛ و معتقد شدند كه اينگونه طرز عمل با دين خدا بازى كردن است . امّا ندانستند كه خودشان بواسطهء اين گفتار و اين تعليل ، از دين بيرون رانده شده و به خارج از دين پرتاب گرديدهاند .
بلكه شريعت خدا واسعتر است و حكم خدا جامعتر و نافعتر است . اينجا خطاب خداست كه بدانها ميرسد در موقف عرصات قيامت كه : آنان را نگهداريد تا نتوانند عبور كنند ! چرا كه بايد مورد بازپرسى و سوال قرار گيرند . چرا شما يكديگر را در تأييد دين خدا و شريعت حقّهء إلهيّه يارى نكرديد و
روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — صفحة 495
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٩٥