سفر دوماههء زيارتى حضرت آقا حاج سيّد هاشم قَدّس الله سرَّه به ايران
و توقّف در طهران ، و زيارت حضرت إمام علىّ بن موسى الرّضا
عليه و على ءَابآئه و أبنآئهِ السّلام
حضرت آقا در تمام مدّت عمر به ايران سفر ننموده بودند ، و مرقد امام ثامن عليه السّلام را زيارت نكرده بودند ؛ و اينك پس از حجّ بيت الله الحرام و توفيق زيارت رسول الله و حضرت فاطمهء زهراء و أئمّهء اربعهء بقيع عليهم السّلام ، لازم مىنمود كه براى خِتامُهُ مِسكٌ مسافرتى به ايران نموده ، و چهارده معصوم را زيارت كرده باشند . « 1 »
روى اين زمينه پس از مراجعت حقير به ايران به فاصلهء دو ماه كاغذى دعوتنامه برايشان نوشتم و ارسال داشتم ؛ و ايضاً نامهاى ديگر در ماه صفر 1386 نگاشته و ارسال نمودم . چون اين نامه در كاظمين به دست ايشان ميرسد و از مضامينش مطّلع مىگردند ميفرمايند : ديگر با وجود اين نامه تأخير جائز نيست و واجب است آمادهء سفر شويم .
رفقاى كاظمينى براى تصحيح جِنْسيّه ( شناسنامه ) و تهيّهء گذرنامه تلاش مىكنند ، و قريب يك ماه به طول مىانجامد تا به دست مىآيد . و ايشان با حَليلهء جليلهء محترمشان : امّ مهدىّ با اتوبوس به طهران ، و در بنده منزل واقع در
هامش
( 1 ) منظور از زيارت حضرت صاحبالامر كه مشهدى ندارند و فعلًا حىّ و زنده مىباشند ، زيارت سرداب سامرّاء و بجا آوردن دعا و نمازهاى مخصوصهء در آن و سلام بر آن حضرت مىباشد .