و حجّ اين خانه را يك عمل جبرى اضطرارى از ناحيهء أهرمن شيطانى براى عقوبت جلوه دهد . اين همان مجوسيّت محضه است .
همهء غذاهاى مسافران و ميهمانخانه و آشاميدنيهاى آنها حلال و طاهر است ، همهء آبهاى مترشّحه از ناودانها و جويها طاهر است مگر زمان علم به نجاست . بنابراين اى آقاى من اينك با اين ترشّحى كه به تو شده است برخيز و نمازت را بجاى آور ، و اصلًا تصوّر نجاست و عدم طهارت در خودت منماى كه بدون شكّ از تسويلات شيطان است كه ميخواهد انسان را از فيض عظيم نماز و بيتوته و توجّه و دعا در اين مسجد شريف محروم دارد .
بيان حضرت حدّاد در حقيقت رَمْى جمرهء عقبه ، و عظمت حضرت زهرا سلام الله عليها
حضرت آقا فرمودند : رَمْى جَمْرهء عَقَبه هم بالاخصّ خيلى براى من جالب بود ؛ چون در جمرهء اولى و جَمرهء وُسطى انسان رو به قبله مىايستد و رَمى مىكند . يعنى با توجّه و استقبال كعبه ، انسان شيطان را مىزند و ميراند ؛ امّا در جَمرهء عَقَبه كه بايد انسان پشت به قبله كند و رَمى نمايد ، اين چه معنى دارد ؟ ! معنىاش عين توحيد است . يعنى آن كعبهاى را كه من تا به حال با اين نفس خود بدان توجّه مىنمودم ، آن را اينك پشت سر گذارده ، و با توجّه به اصل توحيد كه داراى جهت و سمتى نيست ، و با نفسى كه از آن نفس بيرون آمده و توجّه بدان سو را ندارد ميخواهم شيطان را رَمْى كنم .
بنابراين حقيقت اين رمى نيز عوض مىشود ، و آن رميى است كه از دو رمىِ سابق ، پاكتر و زلالتر است ؛ و شايد سرّ تعدّد رمىها تعدّد حقيقت و واقعيّت آنها باشد نه امر تكرارى .
و از جملهء حالاتشان در مدينهء طيّبه ميفرمودند : بسيار عظمت حضرت زهراء سلام الله عليها مرا در خود فرو برده بود ؛ چه در منزل و چه در مسجد النّبىّ ؛ بالاخصّ در مسجد رسول الله ، به قدرى عظمت آن حضرت متجلّى بود كه گويا : تمام مقام نبوّت با تمام خصوصيّاتش و تمام مدارج و