نور آيه 54 )
وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا
( سورهء عنكبوت آيه 69 )
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
« 1 » ( سورهء طه آيه 82 ) .
و امير المؤمنين عليه السّلام از وصف مجاهدين و غايت احوال ايشان مىفرمايد :
فخرج من صفة العمى و مشاركة أهل الهوى ، و صار من مفاتيح أبواب الهدى ، و مغاليق أبواب الرّدى ، و أبصر طريقه و سلك سبيله ، و عرف مناره و قطع غماره . فهو من اليقين على مثل ضوء الشّمس . « 2 » و نيز در وصف ايشان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - و در اين معنى حافظ شيرازى رحمة اللّه عليه چه خوب سروده است :مرا به رندى و عشق آن فضول عيب كند * كه اعتراض بر اسرار علم غيب كند
كمال صدق و محبّت ببين نه نقص گناه * كه هر كه بىهنر افتد نظر به عيب كند
ز عطر حور بهشت آن زمان بر آيد بوى * كه خاك ميكدهء ما عبير جيب كند
چنان بزد ره اسلام غمزهء ساقى * كه اجتناب ز صهبا مگر صهيب كند
كليد گنج سعادت قبول اهل دلست * مباد آنكه در اين نكته شكّ و ريب كند
شبان وادى ايمن گهى رسد به مراد * كه چند سال به جان خدمت شعيب كند
ز ديده خون بچكاند فسانهء حافظ * چو ياد عهد شباب و زمان شيب كند( 2 ) - اين فرمايش در خطبهء هشتاد و پنجم از « نهج البلاغه » است ، و اوّل خطبه اينست : عباد اللّه انّ من أحبّ عباد اللّه إليه عبدا أعانه اللّه على نفسه ليكن به جاى و أبصر لفظ قد أبصر وارد است ، و بعد از لفظ و قطع غماره اين جمله وارد است : و استمسك من العرى بأوثقها و من الحبال بأمتنها سپس مىفرمايد : فهو من اليقين على مثل ضوء الشّمس .
و اما فرمايش ديگر آن حضرت كه « هجم بهم العلم » است ، آن نيز ضمن حكم آن حضرت بيان شده است در ج 2 « نهج البلاغه » شرح ملا فتح اللّه ص 548 و در شرح عبده ص 171 در حكمت 147 در موعظهء آن حضرت به كميل است و اوّل آن اين جمله است : يا كميل انّ هذه القلوب أوعية فخيرها أوعاها و لكن به جاى لفظ : متعلّقة لفظ معلّقة وارد است .