اشاره مىشود .
و چون اين دو مرحله را پشت سر انداخت دامن طلب اسلام و ايمان اكبرين را بر ميان بندد . و اوّلين چيزى كه در اين مرحله لازم است علم به احكام و آداب و وظائف و شراع راهنمايى است كه به اعتقاد خود جسته ، به شنيدن آنها از خود راهنما يا از خليفه و نائب آن يا فهميدن از كلام آن اگر اهليّت آن را داشته باشد يا به متابعت كسى كه اهل باشد كه او را در شريعت ما « فقيه » خوانند .
[ علم و عمل مورث همديگرند ]
و بعد از علم و تحصيل آنها و تسليم و انقياد و ترك ردّ و اعتراض شروع كند در مواظبت به آنها و محافظت وظائف و آداب تا بدين سبب درجة فدرجة يقين و معرفت آن در تزايد و ظهور و وضوح پيوندد و به آن سبب عمل و آثار ايمان در جوارح و اعضاء اشدّ و اكبر گردد . چه عمل موجب علم ، و علم مورث عمل است و بدين طريقه اخبار كثيره مصرّح است چنانچه در حديث عبد العزيز مقدّم مذكور است كه الإيمان عشر درجات بمنزلة السّلّم يصعد منه مرقاة بعد مرقاة .
و آنچه در حديث حسن صيقل است كه أبو عبد اللّه عليه السّلام فرمود كه :
الإيمان بعضه من بعض اشاره به همين است . « 1 »
هامش
( 1 ) - اين حديث را در ج 1 « اصول كافى » ص 44 از حسن بن صيقل نقل كرده است .
و نيز در ج 1 « بحار الانوار » ص 64 از « امالى » و « محاسن » با اسناد خود از حسن بن صيقل آورده است قال :
سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : لا يقبل اللّه عملا إلاّ بمعرفة و لا معرفة إلاّ به عمل ، فمن عرف دلّته المعرفة على العمل و من لم يعمل فلا معرفة له ، ألا إنّ الإيمان بعضه من بعض .