و امّا آن زنى كه دو پايش به دو دستش بسته ، و مارها و عقربها بر او مسلّط شده بودند ، آن زنى است كه آب وضوى او كثيف است ، و لباسش كثيف است ، و از جنابت و حيض غسل نمىكند ، و خود را پاكيزه و نظيف نمىدارد ، و نماز را سبك مىشمارد . ( 5 )
و امّا آن زنى كه كور و كر و لال بود ، آن زنى است كه از زنا بچّه مىزايد و آن بچّه را به شوهرش نسبت مىدهد . ( 6 )
و امّا آن زنى كه گوشت بدن خود را با قيچىها مىبريد ، آن زنى است كه خود را بر مردان عرضه مىدارد . ( 8 )
و امّا آن زنى كه گوشت صورت و بدنش مىسوخت و امعاء و رودههاى خود را مىخورد ، آن زنى است كه واسطهء عمل نامشروع بين مردى و زنى مىگردد . ( 9 )
و امّا آن زنى كه سرش همچون سر خوك و بدنش همانند بدن خر بود ، آن زنى است كه سخن چينى مىكند ، و دروغ زن و دروغ پرداز است . ( 10 )
و امّا آن زنى كه بر شكل و صورت سگ بود و آتش از دُبرش داخل و از دهانش خارج مىگرديد ، آن زن آوازه خوانى است كه در مجالس آوازه خوانى و ماتَم خوانى آواز مىخواند ، و نيز حسادت مىورزد . ( 11 )
و سپس رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند :
وَيْلٌ لِامْرَأَةٍ أَغْضَبَتْ زَوْجَهَا ، وَ طُوبَى لِامْرَأَةٍ رَضِىَ عَنْهَا زَوْجُهَا . « 1 »
هامش
( 1 ) « عيون أخبار الرّضا » طبع سنگى ، ص 213 و 214