پاداش آنكه در دنيا چنين بودند كه آيات ما را إنكار مىكردند .
و آنان كه كافر شدهاند مىگويند : پروردگارا ! دو طائفه و گروهى از انسان و جنّ كه ما را گمراه كردند به ما نشان بده تا ما آنها را در زير گامهاى خود قرار دهيم ، تا بدين وسيله از پائينترين و پستترين خلائق بوده باشند . »
تمايز بهشتيان از دوزخيان
و از واضحترين و روشنترين آيات كه جهنّم و بهشت را از هم جدا مىكند ، و جهنّميان و بهشتيان را نيز از هم متمايز مىكند ، و ربط بين أعمال و پاداش آن را چه از نظر نيكى و چه از نظر زشتى مىفهماند ؛ آيات 34 تا 41 ، از سورهء 79 : نازعات است :
فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى * يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى * وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى * فَأَمَّا مَنْ طَغى * وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا * فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى * وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى .
« پس چون آن واقعهء بزرگ ( و حادثهء روز قيامت ) پديد آيد ؛ روزى كه انسان آنچه را بجا آورده است به ياد مىآورد ، و جحيم و آتش عظيم و انبوه براى بينندگان ظاهر مىگردد . و بنابراين هر كس طغيان و سركشى و تمرّد و تجاوز كرده باشد ، و حيات دنيا و زندگى حيوانى و وهمى و شهوى را ( بر حيات آخرت و زندگى عقلانى و معنوى و روحى ) ترجيح داده و آن را انتخاب نموده باشد ، مأوى و منزل او دوزخ است . و هر كس از مقام و منزلت و ربوبيّت پروردگارش ، در خوف و هراس بوده و نفس خود را از هوى و ميل به