و بعضى از علماء هستند كه خود را در معرض فتوى قرار ميدهند ، و مىگويند : از ما بپرسيد و به ما مراجعه كنيد ، و چه بسا يك فتواى صحيح هم ندارند ، و خداوند متكلّفان را دوست ندارد ؛ و آنها در طبقهء ششم از جهنّم مىباشند .
و بعضى از علماء هستند كه دنبال علم مىروند براى آنكه مردم آنان را صاحب عقل و مروّت به شمار آرند ، و آنها در طبقهء هفتم از جهنّم مىباشند . »
و همانطور كه سابقاً گفتيم ، جهنّم از استكبار است ، يعنى خلاف حق ديدن و خود را بيش از موقعيّت و أصالت خود بلند مرتبه و عالى رتبه دانستن ؛ و اين بلائى است كه بيشتر دامنگير علماء و سلاطين و جبابره مىگردد ، و بايد به خدا پناه برد . آيه اى در قرآن كريم داريم كه حقّاً بايد كمر علماء سوء را كه دوستدار شهرت و اعتبار و كسب جاه و حيثيّت در تودهء مردم هستند بشكند و آنان را بيدار كند :
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
. « 1 »
« ( اى پيغمبر ! ) أبداً چنين مپندار آنان كه به اعمالى كه انجام دادهاند شادمانند و دوست دارند كه مردم آنان را به صفات پسنديده و كارهاى نيكوئى كه نداشته و بجاى نياوردهاند ستايش كنند و تعريف و تمجيد بنمايند ؛ پس البتّه البتّه مپندار كه از عذاب خدا راه گريزى
هامش
( 1 ) آيه 188 ، از سورهء 3 : ءَال عمران