زشتى قرار دهد ؛ همچنان كه گفته است :
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
« 1 » .
« اگر از كارهاى بزرگى كه شما از آن نهى شدهايد اجتناب ورزيد ، ما گناهان كوچك شما را مىآمرزيم . »
و نيز فرموده است
: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ
. « 2 »
« خداوند شرك را نمىآمرزد و غير از شرك را براى هر كس كه بخواهد مىآمرزد . »
و معلوم است كه اين عدم مغفرت شرك در غير مورد ايمان و توبه است ؛ چون اگر كسى مشرك باشد و سپس موحّد گردد ، نفس همين توحيد ، توبهء اوست و موجب غفران . پس شرك در حال شرك قابل آمرزش نيست نه بعد از توحيد كه تبدّل موضوع شده است . و بنابراين با وجود ايمان و توبه شرك هم مانند سائر گناهان قابل غفران است .
بارى ، و هم خداوند مىتواند تكثير عمل قليلى را بنمايد ؛ همانطور كه گفته است :
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
. « 3 »
« هر كس عمل نيكى انجام دهد براى او ده برابر پاداش خواهد
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 31 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 2 ) صدر آيه 48 ، از سورهء 4 : النّسآء
( 3 ) صدر آيه 160 ، از سورهء 6 : الانعام