و نيز فرمايد :
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
. « 1 »
« بر حذر باشيد از روزى كه هيچ نفسى به جاى نفس ديگرى جزا نبيند ! و از آن نفس عوض و فِدا قبول نشود و شفاعت نيز هيچ گونه ثمرى نرساند ، و ايشان مورد كمك و نصرت هيچ كس واقع نشوند . »
و نيز فرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
. « 2 »
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، انفاق كنيد از آنچه را كه ما روزى شما قرار دادهايم قبل از اينكه روزى برسد كه در آن روز خريد و فروشى نيست و دوستى و شفاعت هم نيست و كافران ايشانند ستمگران . »
براى توضيح و تبيين مفاد اين آيات و تعيين مصداق آن ناچار از ذكر مقدّمه اى هستيم :
مقدّمه :
حكومت و سلطنتهاى دنيوى با انواع شئون و اختلافِ طرز آنها ، و با اقسام قواى مقنّنه و حاكمه و مجريّهء آنها ، بر اساس نيازمنديهاى حيات دنيا پايه گذارى شده است .
و منظور و مقصود از اين قوانين رفع احتياجات مردم است
هامش
( 1 ) آيه 123 ، از سورهء 2 : البقرة
( 2 ) آيه 254 ، از سورهء 2 : البقرة