وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ
. « 1 » .
« كسانى كه ايمان آوردهاند و ذرّيّهء آنها در اصل ايمان از آنها پيروى كردهاند ، ما ذرّيّهء آنها را به آنها مُلحَق مىسازيم و از اعمال آنها هيچ نمىكاهيم ؛ و هر كس مرهون اعمال خودش مىباشد . »
لحوق مؤمنان به اصل خود
معلوم است كه الحاق و لحوق ، در اصل ايمان تنها نيست ، زيرا كه بنا بفرض ذرّيّه ايمان آوردهاند ، بلكه الحاق و لحوق در اعمال است . يعنى عين اعمال حسنه پدران و آباء را به ذرّيّه و فرزندانِ ملحق شده مىدهيم و آنان را نيز در رتبه و رديف پدران و نياكان در مىآوريم . و شاهد بر اين مطلب آن است كه مىفرمايد :
وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
. « بعد از اينكه الحاق نموديم ، از عمل پدران نمىكاهيم . » يعنى چنين نيست كه : اعمال حسنه آنها را بين آنها و بين ذرّيّهء آنها قسمت كنيم ، بلكه با وجود آنكه تمام اعمال صالحه از آنِ آنهاست ، در عين حال ، همانند آنها را به ذرّيّه و فرزندان مىدهيم ؛ اين است حقيقت لحوق و الحاق .
و سپس مىفرمايد :
كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ
« هر كس در گرو اعمال خودش است . »
يعنى نفس اين الحاق و لحوق در اثر طهارت ذات و عقيدهء پاك و ايمان و نيّت خالص ذرّيّه است كه موجب الحاق آنان در عمل به آباء
هامش
( 1 ) آيه 21 ، از سورهء 52 : الطّور