در موارد غفران و تبديل سيئات به حسنات
مراتب مختلف تغيير و تبديل أعمال به ارادهء خداوند متعال
بطور كلّى دربارهء مختفى شدن اعمال سيّئه ، و يا از بين رفتن آنها ، و يا تبديل به اعمال حسنه شدن ، و دربارهء تكثير اعمال خير ، در قرآن كريم مطالبى است .
اوّل : مختفى شدن گناه بواسطه روپوشى كه خداوند بر روى آن در عالم معنى و حقيقت مىكشد ؛ و اين در چند مورد منصوص است : يكى در مورد توبه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
. « 1 »
« اى كسانى كه ايمان آورده ايد . توبه كنيد بسوى خداوند ، توبه خالص و جدّى . اميد است كه پروردگار شمار از گناهان شما درگذرد » .
و ديگرى دربارهء اجتناب از معاصى كبيره است ، كه در اين صورت خداوند از معاصى صغيره در ميگذرد ؛ اگرچه از آنها توبه به عمل نيامده باشد ، يعنى نفسِ اجتناب از كبائر ، خود به خود موجب غفران و كفّاره از صغائر است .
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
. « 2 »
« اگر شما از كارهاى بزرگى كه از آنها نهى شدهايد ، اجتناب ورزيد ما از سيّئات و بديهاى شما كه كوچك است ، ميگذريم و ناديده ميگيريم » .
و ديگرى ايمان به خدا و عمل صالح است ، كه خود به خود موجب غفران بدىهاى گذشته مىشود
هامش
( 1 ) : قسمتى از آيه 8 از سورهء 66 : التحريم
( 2 ) قسمتى از آيه 31 ، از سورهء 4 : النّسآء