أمير المؤمنين آن را ترجمه كرده و در چندين شماره آن را به پايان رسانيده است . مترجم گرچه اسم خود را ذكر نكرده است ولى هر كه بوده يك دزدى زيركانه كرده است ؛ اين مترجم در ترجمه تحريف به عمل آورده و نكات دقيق را انداخته است .
و جمله : وَ لَا تُمَلِّكِ الْمَرْأَةَ مِنْ أَمْرهَا مَا جَاوَزَ نَفْسَهَا فَإنَّ الْمَرْأَةَ رَيْحَانَةٌ وَ لَيْسَتْ بِقَهْرَمَانَةٍ را بگونهاى ديگر ترجمه نموده است . در اين جمله حضرت ميخواهد بفرمايد :
اى فرزندم حسن آنچه را كه بيش از ظرفيّت زن است به او تحميل مكن ! چون زن موجوديّتش توأم با لطافت است ؛ و همانطور كه بدنش نسبت به بدن مرد لطيفتر است اصولًا غرائز و احساساتش يك لطافت و رقّت خاصّى دارد ؛ از اين مقدار بيشتر به او تحميل مكن چون او قهرمان نيست ؛ مركز گيرودار و كشمكش و مورد حملات قهريّه نيست .
آن خارهاى سخت بيابان يا آن كُندههاى سخت و چوبهاى محكم را انسان ميتواند در دست بگيرد و با آن كارهائى انجام دهد ، و ليكن گل محمّدى و گل ياس و مريم را انسان بچيند و دست روى برگش بگذارد پژمرده مىشود .
و آنقدر لطيف است كه أمير المؤمنين زن را بدان گل تشبيه مىكند و چقدر عالى و با منطق رسا و دقيق ميفرمايد : اگر زياده از ظرفيّت زن به او تحميل كردى او را فاسد و تباه كردى ! اگر زن را در امور اجتماعى شركت دادى ! در سياست وارد ساختى ! مورد مشورت در امور سياسى قرار دادى
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 285
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٨٥