است ؛ و حقّ هم همين است .
شرق و غرب ، اين طرف و آن طرف دور مىزنند ؛ بدبخت و دست خالى هستند ؛ و بالاخره بايد بيايند در مقابل قرآن ، و زانو بزنند ؛ و براى نجات عالم بشريّت دستورات آن را يگانه شمع فروزندهء فرا راه خود بدانند .
امروز مخدّرهاى آمده منزل و از شوهرش مىگفت ، كه ما در زمان طاغوت طلاق خود را از دادگاه طاغوتى گرفتيم ؛ و چقدر بدبخت بوديم كه در آن زمان بدون رضاى شوهر و وكالت او دادگاه حكم طلاق صادر ميكرد ؛ ما تجرّى كرديم ؛ و طلاق گرفتيم ؛ و خيال ميكرديم زرنگى كردهايم ؛ ولى خودمان را به چه بدبختى انداختيم .
و آرزو ميكرد كاش اين كار را نميكرد ؛ و اگر نميكرد ، با شوهرش با كمال صفا زندگى مينمود .
ميگفت : با دست خودمان خود را در آتش افكنديم .
طلاق زن به دست مرد است ؛ اين حكم قرآن است ؛ زنها داراى خصائص مختصّ به خود هستند اگر از آن مختصّات انسان به آنها زيادتر بدهد تحمّل نمىآورند ؛ و وجودشان متلاشى مىشود .
حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام در حاضِرَيْن وصيّت بسيار عالى و پر محتوى براى حضرت امام حسن عليه السّلام نوشتهاند كه در « نهج البلاغة » آمده و قريب شانزده صفحه است .
أخيراً در اين چند روزه ديدم در روزنامه اطّلاعات به عنوان وصاياى
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٨٤