مجلس چهل و هشتم : شهادت زمان و مكان در قيامت
بسم الله الرّحمَن الرّحيم
و الْحَمدُ للَّه ربِّ العالَمين وَ لَا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلّا باللَه العلىِّ العظيمِ و صلَّى اللهُ عَلى سيِّدِنا محمَّدٍ وَ ءَالِه الطّاهرينَ وَ لَعنةُ الله علَى أعدآئِهم أجمعينَ مِنَ الآنَ إلَى يَوم الدّين .
قالَ اللهُ الحَكيمُ فى كِتابهِ الكَريمِ :
وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ * وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْكافِرِينَ .
( آيه يكصد و چهل و يكم و يكصد و چهل و دوّم ، از سورهء آل عمران : سوّمين سوره از قرآن كريم )
« و اين روزهاى روزگار را ما به اختلاف احوال در ميان مردم و خلائق ميگردانيم ؛ و به علّت آنكه مقام و منزلت كسانى كه ايمان آوردهاند معيّن و معلوم شود ؛ و خداوند از ميان شما گواهانى را بر اعمال مردم برگيرد و مشخّص نمايد ؛ و خداوند البتّه ستمكاران را دوست ندارد ؛ و ديگر به علّت آنكه اهل ايمان را از هر گونه عيب و نقصى پاك و پاكيزه گرداند ؛ و اهل كفر را به پاداش ظلم و كفرشان محو و نابود سازد » .