سلام و نظائرهما سخنى به ميان نيامده است .
و شاهد بر اين در آخر آيه دارد كه خداوند به آن كسانى كه از اصحاب پيغمبر ايمان آوردهاند و عمل صالح انجام ميدهند ( نه همهء آنها ) وعدهء مغفرت و مزد بزرگ را داده است .
بارى ، آيه
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ
با اين بيان كه ذكر شد نتيجه ميدهد كه مراد از امّت وسط در ملاك و معيار خصوص كسانى هستند كه داراى آن خواصّ بوده باشند يعنى
أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ ،
مانند حضرت أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام و مانند عُثمان بن مَظعون و سلمان و عمّار بن ياسر و أبو ذرّ غِفارى و مقداد و ياران ديگر رسول الله كه در جنگ بدر شهيد شدند چون عُبَيدَة بن حارث بن المطّلب پسر عموى رسول خدا ، يا در جنگ احد چون حمزهء سيّد الشّهداء عموى رسول خدا و أمثال و نظائر اين ارواح مقدّسه و طائران بلند پروازِ سِدرة المُنتهى .
اينها اصحاب پيغمبر بودهاند ، و به ملاحظهء شرافت آنها خطاب عمومى به امّت و مسلمين تعلّق ميگيرد و به
وَ الَّذِينَ مَعَهُ
مورد تمجيد واقع ميشوند ، اين راجع به آيه واردهء در سورهء فتح ، حال بيائيم سر بحث آيه مورد نظر :
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً
. « ما شما را امّت وسط قرار داديم براى اينكه شما گواه باشيد بر أعمال مردم ، و اينقدر به شما شرافت داديم كه خود رسول الله را بلا واسطه مراقب و گواه بر شما داشتيم ! شما گواه بر مردم ، و رسول خدا گواه بر شما ! پس بسيار درجه و مقام شريفى است