سُنَّةً سَيِّئَةً فَلَهُ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا . « 1 » بطور كلّى و عمومى مىتوان گفت : « كسى كه سنّت نيكو بگذارد براى اوست پاداش هر كسى كه بدان عمل كند ؛ و كسى كه سنّت بد بگذارد براى اوست پاداش هر كسى كه بدان عمل كند . »
كسى كه دين مردم را بُرد ، حجاب را از زنان برداشت ، تا روز قيامت هر زنى بدون حجاب بيرون برود ، و هر زنى بدين جهت در فساد افتد ، و هر مردى كه به علّت نگاه به زن عريان به زنا افتد ، و هر نفسى كه بواسطهء اين عمل تباه شود ، عين آن گناه و مذلّت براى آن بدعت گذار هست .
در آتش مىسوزد و مرتّباً آتشهاى جديد براى او هديه مىآورند ، و « مالِك » پاسبان دوزخ پيوسته شعلهء آتش را مىافزايد ؛ اين به علّت گناهان جديدى است كه مردم در اثر آن بدعتها مرتكب ميشوند . هر چه آن مسكين در ميان آتش فرياد زند : ديگر اين چه عذابهاى تازهاى است ؟ اى خدائى كه مىگوئى من ظلم نمىكنم ! اين عذابهاى جديد براى چيست ؟ اين چه دستگاهى است كه راه انداختهاى ؟ من مىسوزم ! آن آتشهاى جهنّم كه در اثر أعمال من به من دادى مگر كم بود كه اينها را پيوسته مىافزائى ؟ ! و دائماً از دنيا
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » طبع اسلاميّه ، ج 71 ، ص 258 ؛ ج 74 ، ص 204 ؛ ج 77 ، ص 106 [ 104 ] و ص 166 [ 164 ] ؛ و ج 100 ، ص 7 و ص 23 با مختصر اختلافى در لفظ ؛ و نيز اين روايت در ج 3 از همين مجموعهء « معادشناسى » ص 225 با ذكر برخى ديگر از مصادر آن آمده است . ( م )