براى من آتش ميفرستى ؟ !
خدا ميگويد :
وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
. « 1 » « پروردگار تو أبداً ظلم نمىكند . »
حيف كه كورى ! ( چون به مفاد آيه شريفهء
وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى
« 2 » روى گردانندگان از ذكر خدا در روز بازپسين نابينا محشور مىشوند . ) اگر چشم داشتى ميديدى كه اين آتشها نتيجه و اثر أعمال خود تست كه پيوسته از دنيا به سويت مىآيد .
هر كس در دنيا قانون ضلالتى بگذارد ، سنّت بدى بگذارد ، بدعتى بنهد كه مردم پس از او به ناراحتى بيفتند ، مريض شوند ، عمرشان كوتاه شود ، سقط جنين شود ، يا دينشان خراب شود ، ناموسشان خراب شود ، در جهل و نادانى بمانند ، راه آنان با خدا بريده شود ؛ تمام آثارى كه براى آنها هست براى اين شخص بدعت گذار و قانون گذار نيز هست . تمام آن گناهان ، براى مسبِّبين آن از مُقنِّنان و مُجريان اين قانون و سنّت نيز خواهد بود بدون كم و زياد .
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
. « 3 »
« ما مردگان را زنده مىكنيم ، و مىنويسم آنچه را كه پيش فرستادهاند ، و آثار آنان را هم مىنويسيم . و هر چيز را در امام مبين
هامش
( 1 ) ذيل آيه 46 ، از سورهء 41 : فُصّلت
( 2 ) ذيل آيه 124 ، از سورهء 20 : طه
( 3 ) آيه 12 ، از سورهء 36 : يس