مىكنيم :
« روزى ميرسد كه اى رسول ما تو مىبينى كه نور مردان مؤمن و زنان مؤمنه ، در مقابل و روبروى آنها و از طرف راست آنها در حركت و شتاب است .
( البتّه اين نور خودِ آنهاست كه قبل از اينكه هر جا بروند در جلوى آنان نورشان در حركت است ، و بواسطهء اين نور تاريكىها و عقبات راههاى قيامت را در جلوى پاى خود روشن مىبينند .
همانطور كه مؤمنين در دنيا اعمالى انجام ميدهند و آنها را جلو ميفرستند و پس از آن خود به آخرت ميروند ، اين نور در قيامت كه تجلّى گاه اعمال است نيز جلوى آنها در حركت است . )
فرشتگان رحمت ، مؤمنين را بدين قسم بشارت ميدهند كه : امروز در بهشتهائى از درختان انبوه و سر به هم آورده كه در زمين آن نهرهائى جارى است وارد مىشويد ! و در آنجا مُخلَّد و بطور دوام خواهيد ماند ! و اين يك كاميابى و بهره و فوز عظيمى است .
در آن روز مردان منافق و زنان منافقه به مؤمنين ميگويند : به ما نظرى بيفكنيد تا ما از نور شما بهرهاى برگيريم !
در پاسخ به آنان گفته مىشود : شما به پشت خود برگرديد ، و از آنجا تقاضاى نور را بنمائيد ! »
نور آخرت را بايد از دنيا با خود برد
يعنى در آخرت براى منافقين نور نيست . آنان كه با خود در آخرت نور آوردند ، آن را از دنيا آوردند .
منافق به كسى ميگويند كه زبانش با قلبش مغايرت دارد . زبانش