تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
از آن طرف بوى تعفّن مىآيد ، و از اين‌طرف بوى گل و ريحان به مشام ميرسد . ظهور باطن ، و خفاء ظاهر ؛ لازمه‌اش ظهور حقائق است و ارتفاع حُجُب ماهيّات و پرده‌هاى هويّات ، و رسيدن كُلٌّ إلَى غايَةِ الْغاياتِ ، وَ نَهايَةِ النَّهاياتِ ، الَّذى هُوَ بَدْأُ الْبَداياتِ ؛ وَ هُوَ اللهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالَى . همه به خدا ميرسند كه اوست آخرين سر منزل مقصود تمام موجودات .
وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
. « 1 » « شما بسوى خدا وارونه و واژگون ميشويد ! » يعنى بر ميگرديد ، و تمام آثار و خصوصيّات شما قلب و دگرگون مىشود ؛ چيز ديگرى ميگرديد ! گويا عالم قيامت كه ظهور حقّ است ، انسان را قلب مىكند ، عوض مىكند . طلوع قيامت ، تمام شئونات زندگى را به صورت ديگر كه اصلًا در فكر انسان نمىگنجد در مىآورد ، و بطور ديگر مجسّم مىكند و در مَرآى او قرار ميدهد .
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
. « 2 » اين جمله از كلام الهى در بسيارى از آيات آمده است : « بسوى خدا بازگشت مىكنيد .
هامش
( 1 ) » ذيل آيه 21 ، از سورهء 29 : العنكبوت ( 2 ) ذيل آيه 245 ، از سورهء 2 : البقرة