آن شخصى كه مشرك بوده و تازه ايمان آورده ، يا آن مشركى كه هنوز ايمان نياورده ، و از رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم سؤال مىكند : قيامتى را كه وعده ميدهى ، چه موقع بر پا مىشود ؟ رسول اكرم در جواب او چه بگويد ؟ چه قِسم او را تفهيم كند ؟ چه قسم متوجّهش سازد كه هم اكنون تو در آتش ميسوزى ! سراپايت را آتش فرا گرفته است امّا ادراك نمىكنى ! الآن قيامت تو با تست ، ولى نمىفهمى ! بايد اين دنيا را سپرى كنى ! به روى در برزخ ! از آن عذابهاى سخت برزخى ، آنقدر بچشى تا برسى به قيامت ! در صور دميده شود ، تو را در محشر حاضر كنند ، اوّلين و آخرين حاضر شوند در روزى كه پنجاه هزار سال به طول مىانجامد ، اين مراحل همه بايد طىّ شود تا بفهمى كه قيامت چگونه است !
غير از اين پيغمبر نمىتواند بگويد . و چقدر عالى و صحيح و حساب شده و طبق واقع جواب داده است ، و چقدر نيكو فرموده : قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيبًا . « بگو : شايد نزديك باشد ، اميد است نزديك باشد . »
ديگر از اين جمله بهتر و عالىتر چه گفتارى است ؟
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ * قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ * فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ
. « 1 »
و ميگويند : اين وعدهاى كه شما ميدهيد ، ميگوئيد : بهشتى و
هامش
( 1 ) آيات 25 تا 27 ، از سورهء 67 : المُلك