تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨
الْواحِدِ الْقَهَّارِ
. « 1 » « روزى است آن روز قيامت كه زمين تبديل به غير زمين ميگردد ، و آسمانها تبديل به غير آسمانها ميشوند ، و همهء مردم در پيشگاه خداوند واحد قهّار ظهور و حضور دارند . » آرى ، زمين در آن روز پاك است و صاف ، و به نور پروردگار خود منوّر و روشن ، زمينى است كه ديگر در آن گناه كرده نمىشود . اين زمين واژگون ميگردد و شكافته مىشود ، و ثَقَل‌هاى خود را بيرون مىافكند . و آنجا محلّ پاداش و جزاى اعمال است . و اگر كسى به اندازهء يك ذرّه كار خوب يا بد نموده باشد ، آن عمل در نزد او حاضر است ، و آن را در مىيابد و مىبيند . آن كسانى كه در دنيا با پاى اصطبار و استقامت ، قدم راستين در ميدان ايمان و تقوى و صدق و مجاهدهء با نفس امّاره و سركوب نمودن اين ديو سركش نمودند ، و دين خود را در هَزاهز و فتنه‌ها حفظ كردند ؛ اعمالشان و نيّاتشان و مصائبشان در نزد خداوند ، و در بطن اين عالم كون محفوظ است و بدان‌ها خواهد رسيد ؛ و آنان كه خدا و عالم آفرينش و رسل و كُتب الهيّه را سرسرى پنداشتند و به بازى گرفتند ، و براى خود تعهّد و مسؤوليّتى قائل نبودند ، و خودسرانه در اين عالم پهناور به لعب و لهو مشغول شدند ، هر چه به زبان آمد گفتند و هر عمل برايشان مقدور بود كردند ، و عِنان‌گسيخته به هتك محرّمات الهيّه پرداختند ؛ آنان نيز عملشان و نيّاتشان در نزد خداوند
هامش
( 1 ) آيه 48 ، از سورهء 14 : إبراهيم