عرض كردم : بفرمائيد علّت تأثّر شما چه بوده و واقعهاى را كه مشاهده كردهايد چيست ؟
حضرت فرمودند : تمام فرشتگان پروردگار به عرش خدا ملتجى شده ، و ميگويند : خدايا عذاب قاتلان أميرالمؤمنين و قاتلان حسين را زياد كن . و تمام ملائكه و طوائف جنّ در آنجا گريه ميكنند براى مصيبت جدّم أميرالمؤمنين ، و مصيبت جدّم حسين .
آدم مگر ميتواند اين مناظر را ببيند و خواب راحت كند ، و فكر طعام و آشاميدنى باشد . « 1 »
ابن قولويه قمّى روايت مىكند از پدرش از سعد بن عبد الله از بعضى از اصحابش از أحمد بن قتيبة همدانى از إسحق بن عمّار كه مىگويد : من به حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام عرض كردم كه : من شب عرفه را در حائر حضرت امام حسين عليه السّلام بيتوته كردم و پيوسته مشغول به نماز بودم ، و در آنجا قريب پنجاه هزار نفر بودند كه همگى داراى صورتهاى زيبا بوده و به بوهاى عطر معطّر شده بودند ، و آنها نيز تمام طول شب را به نماز مشغول بودند .
و ليكن همين كه صبح طالع شد ، سجده كردم و چون سر از سجده برداشتم از آن جمعيّت كسى را نديدم .
حضرت فرمودند : پنجاه هزار نفر از فرشتگان براى نصرت امام حسين عليه السّلام به كربلا فرود آمدند ، ولى وقتى رسيدند كه آن حضرت به درجهء شهادت رسيده بود ؛ و آنها به آسمان بالا رفتند . .
هامش
( 1 ) « نفس المهموم » ص 313 ، از ابن قولويه