تصدّق كنى !
بر تو باد به روزه داشتن ، كه روزه زكات و صحّت بدن و سپر از آتش جهنّم است !
با نفس خود مجاهده كن . و از همنشينت بپرهيز ؛ و از دشمنت اجتناب كن . و بر تو باد به مجالس ذكر خدا ، و از رفتن به آنها دريغ مكن ! و تا ميتوانى دعا بسيار كن !
واى پسر من ! من در پند و اندرز با تو كوتاهى نكردم ؛ و اينك هنگام جدائى و فراق است .
و نيز دربارهء برادرت محمّد به تو وصيّت ميكنم ، چون برادر پدرى تست و ميدانى كه من او را دوست دارم ؛ و امّا برادرت حسين پس او برادر مادرى تست و برادر أعيانى تست .
و زياده بر اين سفارش نمىكنم . خداوند خليفه و جانشين من براى شما باشد . و از او مسألت دارم اينكه امور شما را اصلاح فرمايد ، و شرّ طاغيان و ستمكاران را از سر شما بگرداند .
و بر شما باد به صبر ، صبر ! تا زمانى كه خداوند امرش را نازل فرمايد : وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ . « 1 »
ابن أبى الحديد در « رائيّه » كه از « علَويّات سبع » اوست چنين گفته است :
هامش
( 1 ) « مجالس » مفيد ، مجلس 26 ، ص 129 و 130 ؛ « أمالى » طوسى ، مجلس اوّل طبع سنگى ، ص 4 و 5 ؛ و طبع نجف ص 6 و 7 ؛ و « بحار الأنوار » طبع كمپانى ج 9 ، ص 649