اى پسر من ! كردارت براى خدا باشد . از فحش و هرزهگوئى فرارى باش . مردم را به كارهاى نيك و ستوده دعوت كن ؛ و از كارهاى ناپسند و زشت باز دار !
با برادران دينى خود براى رضاى خدا برادر باش . مردم نيكوكار و صالح العمل را به جهت صلاح و خوبى آنها دوست بدار ؛ و با فاسقان كه مرام و عقيدهء دينى تو را ندارند مدارا كن كه ضرر به دين تو نرسانند ، امّا در دلت آنها را دشمن بدار ، و در عمل از آنان جدا باش تا مثل آنان نباشى .
در راهها و معابر منشين . با جاهلان و سفيهان مجادله و گفتگو مكن !
اى پسر من ! در امور زندگى و معيشت خود ميانه روى كن ؛ و در أمر عبادت نيز ميانه و اقتصاد را رعايت بنما ؛ و در عبادات خود به عبادتى بپرداز كه بتوانى در انجام آن مداومت نمائى و قدرت آن را داشته باشى . خاموشى را پيشه ساز تا از مفاسد و عواقب سخن ناسنجيدهء زبان در سلامت بمانى . براى روز بازپسين خود ، اعمال صالحه را از پيش بفرست تا بهرمند گردى ؛ و در مقام تعلّم و ياد گرفتنِ امور خيريّه و خوبىها باش تا دانا باشى .
در همهء احوال ياد خدا باش . بر كوچكان از اهل خود رحمتآور ؛ و بزرگان آنها را تعظيم و توقير كن .
هيچ غذائى را مخور مگر آنكه قبل از خوردن قدرى از آن را
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 236
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٣٦