وَ وارِثُ عِلْمِ الْمُصْطَفَى وَ شَقيقُهُ * أخاً وَ نَظيراً فى الْعُلَى وَ الْأواصِرِ ( 1 ) « 1 »
هُوَ الآيَةُ الْعُظْمَى وَ مُسْتَنْبِطُ الْهُدَى * وَ حَيْرَةُ أرْبابِ النُّهَى وَ الْبَصائِرِ ( 2 ) « 2 »
تَعالَيْتَ عَنْ مَدْحٍ فَأبْلَغُ خاطِبٍ * بِمَدْحِكَ بَيْنَ النّاسِ أقْصَرُ قاصِرِ ( 3 )
1 - علىّ وارث علوم محمّد مصطفى است . و هم تراز و هم ميزان اوست . و در معالى كمالات و روابط جمال و جلال ، برادر و نظير اوست .
2 - او آيت عظماى الهى و مقام نَبع و جوشش هدايت ، و موجب تحيّر و سرگردانى صاحبان عقل و انديشههاست .
3 - از مدحِ مدح كنندگان برترى ؛ و بليغترين خطيبى كه بخواهد به مدح تو در ميان مردم زبان بگشايد ، قاصرترين آنها خواهد بود .
هامش
( 1 ) ءَاصِرَة : روابطى كه در اثر قرابت يا كار خوبى بين انسان و ديگرى پيدا مىشود ؛ جمع : أواصر .
( 2 ) « ديوان معلّقات سبع » كه ضمن آن قصائد ابن أبى الحديد نيز طبع شده است . و اين قصيده نامش « رائيّه » و اوّلش اينست :لمَن ظَعنٌ بينَ الغميم و حاجرِ * بَزَغْنَ شُموساً فى ظَلام الدَّياجر