افرادى هستند كه مورد مشيّت خدا واقع شده و فَزَع و صَعْقه آنها را نمىگيرد ، و در ماهيّت آنان اثرى نمىگذارد و لباس مرگ نمىپوشند .
بايد ديد اين افراد چه كسانند و چه مزيّت و خصوصيّتى دارند كه حيات آنها تبديل به مرگ نمىگردد و پيوسته زنده و جاودانند ؟ درحالىكه ميدانيم تمام موجودات آسمان از فرشتگان و ملائكهء مقرّب و ارواح قدسيان و حوريان و ارواح صلحاء و شهدائى كه از برزخ گذشته و به آسمان رسيدهاند ، و نيز تمام موجودات برزخيّه از مؤمنان و كافران ، بدون استثناء همه بايد در اثر صعقه شربت مرگ را بنوشند و فانى شوند .
مراد از افراد مورد استثناء از مردن در نفخ صور
پس مسلّماً افراد مورد استثناء داراى هويّتى خاصّ و شاكلهء مخصوصى هستند كه از اين حكم كلّى الهى معاف شده و اين وقايع و حوادث كوبنده و خرد كننده و هلاك كننده كه سراسر عالم زندگان را از مُلكى و ملكوتى ميگيرد ، در آنها اثر نمىگذارد .
پس آن نشان الهى و صبغهء رحمانيّه نسبت به آنان بسيار عالى و ارجمند است كه آنها را از ميان جميع خلائق ممتاز گردانيده است .
از طرفى در قرآن كريم آمده است :
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
. « 1 »
« هيچ معبود و مقصودى جز ذات مقدّس حضرت احديّت نيست ؛ تمام اشياء هلاك شونده هستند ، مگر وجه او . »
در اينجا مىيابيم كه آنچه از دستبرد هلاك مصون است ،
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 88 ، از سورهء 28 : القصص