الآخر . وَ فِيكُمْ مَنْ هُوَ عَلَى سُنَّتِهِ . « 1 »
« حضرت فرمود : ذو القرنين پيغمبر نبود ، ليكن بندهء صالح خدا بود ؛ خدا را دوست داشت ، پس خدا هم او را دوست داشت . براى تقرّب به خدا با مردم به پند و نصيحت رفتار ميكرد ، و خداوند هم او را پاكيزه و خالص گردانيد . قوم خود را به تقواى پروردگار امر نمود ، قوم بر قرن سرش زدند ؛ مدّتى از آنها غيبت كرد . و سپس رجوع به آنها نمود و قوم بر طرف ديگر سرش زدند . و در ميان شما كسى هست كه بر آن سنّت و روش باشد . »
و نيز با سند متّصل خود از أصبغ بن نُباته روايت كرده است كه :
قَامَ ابْنُ الْكَوَّا إلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِي عَلِىِّ بْنِ أَبِى طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ هُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ : يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ! أَخْبِرْنِى عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِ أَ نَبِيًّا كَانَ أَوْ مَلَكاً ؟ وَ أَخْبِرْنِى عَنْ قَرْنَيْهِ ، أَ ذَهَبًا كَانَ أَوْ فِضَّةً ؟
فَقَالَ لَهُ عَلَيْهِ السَّلَامُ : لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا وَ لَا مَلَكاً ، وَ لَا قَرْنَاهُ مِنْ ذَهَبٍ وَ لَا فِضَّةٍ ؛ وَ لَكِنَّهُ كَانَ عَبْدًا أَحَبَّ اللهَ فَأَحَبَّهُ اللهُ وَ نَصَحَ اللهَ فَنَصَحَهُ اللهُ ، وَ إنَّمَا سُمِّىَ ذَا الْقَرْنَيْنِ لأَنّهُ دَعَا قَوْمَهُ فَضَرَبُوهُ عَلَى قَرْنِهِ فَغَابَ عَنْهُمْ حِيناً ، ثُمَّ عَادَ إلَيْهِمْ فَضُرِبَ عَلَى قَرْنِهِ الْآخَرِ . وَ فِيكُمْ مِثْلُهُ . « 2 » « 3 »
هامش
( 1 ) « إكمال الدّين » طبع سنگى ، باب 40 ، ص 220
( 2 ) علّامهء امينى در « الغدير » ج 6 ، ص 313 در تحت شمارهء 7 در ردّ عمر كه پنداشته است ذو القرنين از اسماء ملائكه است ميگويد :