و ليكن با تأمّل و تفكّر در بزرگوارىها و گذشتهاى أمير المؤمنين و پستى و رذالت و دنائت اين افراد سودجو و جاه طلب ، كه نه تنها خود بلكه جماعتى را به دنبال خود به تفرقه و نفاق و كارشكنى عليه حكومت عادلهء آن حضرت مىكشيدند ، و در هر زمان و مكان كم و بيش از اين نوع از روحيّهها به گونهاى ظهور كرده و اين نحوه از تجاوزات بر حسب مقتضيات به چشم مىخورد ؛ متوجّه باشيم كه خداى ناكرده ناخود آگاه ، خودِ ما با ادّعاى تشيّع راستين به مقام اقدسش ، دستاويز چنين افكارى نگرديم و در مسير منويّات نفسانى و آراء و اهواء كور و گمراه كننده ، دستخوش توطئهها نشويم و در واقع با حقيقت ولايت او به مخاصمه بر نخيزيم .
اينجاست كه هر جانِ بيدارى جهنّم را در پاداش چنين جنايتكارانى افروختهتر ببيند ، آرامتر و ساكنتر خواهد شد . و در برابر نداى الهى :
يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ
« 1 » و نداى :
أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ
« 2 » جز ميزان عدل و ترازوى قسط و داد را نخواهد يافت .
أشعث بن قيس ، ابن ملجم را در شهادت أمير المؤمنين عليه السّلام كمك كرد .
هامش
( 1 ) . آيه 30 ، از سورهء 50 : ق : « در روزى كه ما به دوزخ ميگوئيم : آيا با اين كثرت افرادى را كه در تو انداختهايم ، پر شدى و سير گشتى ؟ دوزخ در پاسخ گويد : من باز اشتها دارم ، آيا زياده بر اين هم هست ؟ »
( 2 ) آيه 24 ، از سورهء 50 : ق : « و بيفكنيد در آتش جهنّم هر شخص كافر معاندى را كه بر كفر و عناد خود اصرار ميورزد . »