نمىتواند تكلّم كند ؛ و در آن روز مردم به دو گروه سعيد و شقىّ قسمت ميشوند .
امّا آن كسانى كه شقىّ و بد عاقبتند ، آنان در آتش خواهند بود و زفير و شهيق آتش كه همان شعلههاى فروزان و لهيب و زبانههاى افروختهء آنست آنان را فرا خواهد گرفت . « 1 »
آنان در ميان آتش تا هنگامى كه آسمان و زمين بر پاست جاودانه زيست خواهند نمود مگر اينكه پروردگار تو بخواهد ؛ و حقّاً كه پروردگار تو به هر كارى كه اراده كند تواناست .
و امّا آن كسانى كه سعيد و پيروزند ، آنان در بهشت خواهند بود و در آنجا تا هنگامى كه آسمان و زمين بر پاست مخلّد و جاويد خواهند بود مگر آنكه پروردگار تو بخواهد ؛ و اين عطاى غير مقطوعى است كه به آنان خواهد رسيد . »
علىّ بن إبراهيم قمّى در تفسيرش گويد :
« اين آيات راجع به برزخ است ، قبل از بر پا شدن قيامت . خلود در آتش ، خلود در آتش دنياست تا وقتىكه آسمانها و زمين هستند ؛ و خلود در بهشت ، يعنى بهشت دنيوى كه ارواح مؤمنان بدانجا انتقال مىيابند و مراد از غير مقطوع بودن عطاى بهشتيان ، آنست كه اين بهشت برزخى متّصل مىشود به بهشت قيامتى . و اين آيات ردّ كسانى است كه عذاب قبر را منكرند ، و عقاب و ثواب را در برزخ دنيا قبل از
هامش
( 1 ) و ممكن است گفته شود كه : زَفير و شَهيق جهنّم ، از خود جهنّميان است چنان كه لفظلَهُمْبرآن دلالت دارد .