وَ قَدْ نَشِبَتْ فِيكُمْ ، وَ قَدْ دَهَمَتْكُمْ فِيهَا مُفْظِعَاتُ الامُورِ ، وَ مُعْضِلَاتُ الْمَحْذُورِ .
فَقَطِّعُوا عَلَآئِقَ الدُّنْيَا ، وَ اسْتَظْهِرُوا بِزَادِ التَّقْوَى . « 1 »
« آمادهء مرگ شويد و مستعدّ و مجهّز گرديد ، خداى شما را رحمت كند ؛ بانگ رحيل در ميان شما سر داده شده است .
و اعتماد و دلبستگى خود را به دنيا كم كنيد ، و بسوى خدا با آنچه در نزد شماست از اعمال صالحه و توشههاى پسنديده منقلب گرديد ؛ چون در روبروى شما گردنهاى است سخت ، و منازلى است مخوف و هولناك كه ناچار بايد بر آنها وارد شد و در آنجا اقامت جسته و درنگ نمود .
و بدانيد كه مرگ به شما نظر انداخته و دائماً اين نظر بسوى شما نزديك مىشود ، و مثل آنكه شما در چنگالهاى مرگ گرفتاريد و آن چنگالها در شما فرو رفته است و در اين باره ، امور بسيار سخت و از پا درآورندهاى شما را پوشانيده و در بر گرفته و مشكلات طاقت فرسائى به شما احاطه نموده است .
پس علاقه و محبّت دنيا را ببريد و ريشه آن را در وجود خويش نابود كنيد ، و به توشهء تقوَى اعتماد كرده و از آن كمك بجوئيد . »
ابن حجر هيثمى مكّى در « الصّواعق المحرقة » مىگويد :
وَ سُئِلَ عَلِىٌّ وَ هُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ بِالْكُوفَةِ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى :
هامش
( 1 ) « نهج البلاغه » خطبهء 202 ؛ و از طبع مصر با تعليقهء محمّد عبده ، ج 1 ، ص 418 و 419