تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
بنده را به مقصد برند ) در آن وقت ، موقع حركت دادن و سوق دادن بسوى پروردگار تو است اى پيامبر ! »
فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى
*
وَ لكِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى
*
ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى
*
أَوْلى لَكَ فَأَوْلى
*
ثُمَّ أَوْلى لَكَ فَأَوْلى .
اين آيات دربارهء أبو جهل نازل شده است كه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم را مسخره ميكرد و دعوت آن حضرت را به نماز و زكات و روز بازپسين افسانه ميگرفت . آيه ميگويد : « نه تصدّق ميدهد و نه نماز بجاى مىآورد ، و ليكن إنكار خدا و تكذيب روز قيامت مىكند و بر حقائق جهان و كلام خدا و رسولش پشت مىكند . و سپس از نزد رسول خدا بسوى اهل خود متكبّرانه ميرود ، و در نزد آنان به جسارت به رسول خدا افتخار مىكند . آرى ! جهنّم سزاوار اوست ، پس سزاوارتر براى او از هر چيز آتش دوزخ است . »
أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً
*
أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى
*
ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى
*
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى
*
أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى
. « 1 » « آيا انسان گمان مىكند كه مهمل خلق شده و در برابر عالم آفرينش تعهّد و مسؤوليّتى ندارد ؟ آيا اين انسان اصلش از منىّ ريخته شده نبود ؟ و سپس در رحم مادر به صورت و شكل علقه و خون بسته شده درآمد ، و پروردگار او را به شكل و صورت معيّن و اعضاء و
هامش
( 1 ) آيات 22 تا 40 ، از سورهء 75 : القيامة