مرحوم أفَنْدى در صحيفهء خود پس از خطبه و بيانى مخصوص در أدعيهء حضرت سيّد السّاجدين عليه السّلام مىفرمايد : و بالجمله عدم تماميّت صحيفهء ثانيه به مراد ، مرا بر آن داشت كه صحيفهء ثالثهاى را گرد آورم كه در آن آنچه را كه از دو « صحيفهء كامله » و « صحيفهء ثانيه » فوت شده است ، انشاء الله تعالى از آنچه بدست ما رسيده است از جملهء أدعيهء آنحضرت - صلوات الله عليه - مجتمع گرديده باشد ، غير از آنچه كه از ميان رفته است و يا به ما و اصل نشده است . زيرا كه اكثر كتب أدعيه و اعمال خصوصاً از روايات قدماء از اصحاب ما تلف گرديده و از بين رفته است و ضايع شده است ، و از آنها براى ما اثرى و عينى به جاى نمانده است . و بر اين اساس چگونه مىتوانيم ادّعاى حصر و احصاء كامل و تمامى را در امثال اين
هامش
وى را به أفَنْدى خطاب مىكرد و از اينجا بود كه بدين لقب مشهور شد . و از جمله گويد : كلمات مورّخين در تعيين مدّت اسفار و سياحتهايش در أقطار جهان مختلف است : بعضى سى سال ، و بعضى بيست سال ، و بعضى نصف عمرش را معيّن نمودهاند . ممالك و أقطاعى كه مسلّماً در آنها وارد شده است : مصر ، و حجاز ، و يمن ، و عراق ، و لبنان ، و سوريا ، و ايران ، و افغان ، و تركستان ، و هند ، و سِند ، و حضرموت ، و اندونزيا ، و تركيه ، و گرجستان ، و ارمنستان ، و تاشكند ، و كشمير و غيرها مىباشد . در اين بلاد با علماى ايشان با اختلاف مذاهب و تشتّت آرائشان اجتماع مىنمود و افاده مىكرد ، و استفاده مىبرد . و از جمله گويد : « الصحيفة الثانية العلوية » از مصنّفات اوست . و از جمله گويد : وفاتش در سنهء 1130 بنابر تعليقهء « اجازهء كبيره جزائرى » و « تذكرة القبور » علّامهء معاصر مهدوى اصفهانى ، واقع شده است . و در تخت فولاد اصفهان و بنا بر خبر بعضى از موثّقين در حوالاى قبر فاضل هندى مىباشد . و از جملهء گويد : و از آنچه كه دلالت بر تبحّر و احاطهء او به علوم دارد آن است كه : استادش علّامهء مجلسى در آخر « بحار » مكتوبى را ذكر مىكند كه محصّل آن اين است : اين نامهاى است كه بعضى از افاضل تلاميذ ما به ما نوشتهاند و مضمونش آن است كه : مناسبتر آن است كه اين حديث در باب فلان از « بحار » ، و آن حديث در باب فلان قرار گيرد و هكذا . و من نسخهاى از بعضى مجلّدات « بحار الانوار » را ديدهام كه از آن اين طور ظاهر بود كه : تأليف آن تحت نظر اين عالم جليل و سيد نبيل بوده است ، و از جمله گويد : از اجازهء كبيرهء علامه سيد عبد الله جزائرى پيداست كه : او اصل كتاب « بحار » و مجلّداتى را كه به خطّ علامه مجلسى است در نزد افندى در وقتى كه به عنوان ميهمان به خانهاش در شوشتر وارد شده بود مشاهده كرده است .