كوهها بر آنان بخواهند برترى و بلندى جويند ، ايشان بر كوهها هم برتر و بلندتر خواهند شد ، تا زمانى كه خداوند تعالى فرمان زوال سلطنتشان را صادر فرمايد .
و بنى اميّه در اين مدت طولانى ، عداوت و دشمنى با ما اهل بيت ، و بغض و كينهء ما را شعار خود قرار مىدهند . خداوند پيغمبرش را خبر داد از آنچه كه به اهل بيت محمد و اهل مودّتشان و شيعيانشان از دست آنها در ايّام حكومتشان و سلطنتشان مىرسد . و خداوند تعالى راجع به آنان اين آيات را فرستاد :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ . جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ
« 1 » .
« آيا نگاهت را نينداختى به سوى كسانى كه نعمت خداوند را تبديل به كفر كردند ، و قومشان را در خانهء هلاكت و نابودى داخل نمودند ؟ جهنّم است كه در آن افكنده مىشوند ، و در آتش آن مىگدازند . »
معنى نعمت خدا محمد و اهل بيت وى مىباشد . محبت ايشان ايمان است كه داخل در بهشت مىنمايد ، و بغض ايشان كفر است كه داخل در آتش مىكند .
و اين داستان و واقعه را رسول خدا صلى الله عليه و آله با على و اهل بيتش به راز گفت .
در اين حال ابو عبد الله عليه السّلام فرمود : خارج نشده است و خارج نمىشود از ما اهل بيت ، تا زمان قيام قائم ما براى آنكه ستمى را دفع كند ، و يا حقّى را حيات بخشد ، مگر آنكه بَلِيّه و گرفتارى وى را از پاى در مىآورد ، و قيام او موجب افزونى شكنجه و آزار ما و شيعيان ما خواهد شد .
متوكل بن هارون گفت : سپس ابو عبد الله عليه السّلام بر من آن دعاها را املاء نمودند ، و آنها هفتاد و پنج باب مىباشد . يازده باب آن از دست من بدر رفت ، و از آنها شصت و اندى باب را نگاه داشتم .
( أبو منصور : محمد بن محمد بن احمد بن عبد العزيز عُكْبَرىّ مُعَدَّل مىگويد : ) و
هامش
( 1 ) آيه 28 و 29 ، از سورهء 14 : ابراهيم .